Pijno_en_americano : แบกเป้ตลุยเมืองวายุเหมันต์ ชิคาโก – – ตอนที่ 1

ก็พอดีช่วงก่อน(หลอกตัวเองว่า)ว่าง ก็เลยจองตั๋ว Amtrak ไปเทีย่วชิคาโก้มาสามวันสองคืน (รวมรถไฟเดินทางก็สี่คืนพอดี) สวมวิญญาณ backpacker (synnonym ของคำว่า รสนิยมเที่ยวหรู แต่งบเท่าคนใช้) สำหรับครั้งนี้ก็ไม่มีอะไรมากครับ ลุยๆ แล้วไปมั่วเอาดาบหน้า ข้อมูลก็แทบไม่ได้หา ไปเสิร์ชๆ กูเกิ้ลนิดนึง แต่ดันปริ้นแล้วลืมหยิบติดมือไปด้วยบางส่วนอีก -*-
 
ก็นั่ง amtrak ใช้เวลา 9 ชั่วโมง จาก pittsburgh แต่รวมเวลาที่มันดีเลย์ด้วย ก็ปาไปสิบสองชั่วโมงพอดี (หยั่งกะบินไปยุโรป) ออกกลางคืน มาถึงเช้าครับ
 
  
แอมแทรก พึ่งมาถึงชิคาโก้ นั่งจนปวดไปหมดทั้งตัว
 
จำได้จากที่อ่านในเว็บว่า ควรจะซื้อตั๋ว Visitor’s pass สำหรับนั่งรถไฟลอยฟ้า/ใต้ดิน และรถเมล์ได้ไม่จำกัดในเวลาสามวัน และมันก็บอกว่าสามารถซื้อได้จากที่ Union Station หรือสถานี่รถไฟนี่เอง… แต่ เดินหาเท่าไหร่ก็ไม่เจอ ก็เลยคิดว่า เดี๋ยวไปซื้อที่สถานีรถไฟฟ้าก็ได้(ฟระ)
 
ล็อกเก้อร์ในสถานี่รถไฟ ที่เป็นไบโอเมทริกซ์ – -" หรูมั่กๆ ต้องสแกนลายนิ้วมือก่อนใส่ของเข้าไป เอาไว้ track มือวางระเบิดละมั้ง
 
 
อากาศชิคาโก้ first impression เมื่อเดินออกมาจากสถานีรถไฟ ช่างสดใสงดงามจริงๆ -*-
 
ทั้งๆ ที่ชิคาโก้มีระบบรถไฟฟ้าที่ค่อนข้างดีมาก (น่าจะเป็นอันดับสองของเมกา รองจากนิวยอร์ก) แต่ทำไมมันดันไม่ทำให้รถไฟฟ้าวิ่งไปถึงสถานี่รถไฟ Amtrak ฟระ ต้องเดินออกมาข้างนอก แล้วข้ามสะพานข้ามแม่น้ำไปอีกหน่อย ถึงจะถึงสถานีรถไฟฟ้า
 
แม่น้ำชิคาโก้และสะพาน
 
   
ระหว่างทางก็เดินผ่าน Sears Tower ตึกที่เคยสูงที่สุดในโลก และสูงที่สุดใน chicago ณ ปัจจุบัน (มีตึกอะไรที่ไต้หวัน กะตึก petronas ที่มาเลย์ที่สูงกว่าอยู่ตอนนี้)
 
เนื่องจากรถไฟมาถึงเช้าครับ ก็เลยแทบจะไม่มีร้านอะไรเปิดมากนัก พึ่งสิบโมงเอง ด้วยความหิวจัดๆ บังเอิญเดินผ่านร้านนี้ ดูแต่งได้เดิ้ลดี เลยเข้าไปลองซะหน่อย กับ Wowbow ร้านขายซะลาเปาเวอร์ชั่นตะวันตก
   
 
ตู้ขายโค๊กภาษาจีน
 
ก้บอาหารที่สั่ง สลัดผัดไท (มันก็คือยำเส้นเล็กนี่เอง) เกี้ยวซ่า รสชาติอย่างแย่ – -" ยำก็เฉยๆ แต่เกี้ยวซ่ามันเยิ้ม และชืดมาก มื้อนี้แปดเหรียญครับ
 
กินเสร็จ สุดท้ายไม่อิ่มอีก ไปเจอฟู๊ดเซ็นเตอร์อาหารจีนและเกาหลีใกล้ๆ เลยเข้าไปซัดเลย
 
  
อันนี้คือจับแช หรือวุ้นเส้นเกาหลี ผักล้วน 4.5 เหรียญ รสชาติก็พอถูไถ
 
พออิ่ม ก็เลยไปขึ้นรถไฟฟ้า แต่เค้าบอกว่า Visitor’s pass มันไม่มีขาย ต้องไปซื้อที่ currency exchange ที่แบงค์ข้างๆ พอไปถาม มันก็ดันบอกว่ามันมีแต่ pass อย่างอื่น ที่ไม่ใช่ visitor อีก -*- สุดท้ายเลยต้องหอบเป้กลับไปที่ Union Station เพื่อซื้อ Visitor’s pass ซึ่งมันมีตู้ขายที่ซ่อนอยู่ด้านหลังนี่เอง
 
 
พอได้ pass ก็เลยนั่งรถไฟสายน้ำตาลขึ้นเหนือ เพื่อไปยัง hostel ที่จองไว้ นั่งไปสิบห้านาทีได้ครับ
 
   
เค้าว่าชิคาโก้เป็นที่แรกที่มีรถไฟลอยฟ้าของโลก ไม่รู้จริงเป่า แต่ที่รู้คือเก่าจริง ทำจากไม้ด้วย
 
 
โฮสเทลและบ้านเรือนแถวนั้น ไฮโซใช่เล่น
 
 
 
ร้านขายของเล่น และป้ายฮาๆ หน้าร้าน
 
น้องหนูสกูเตอร์
 
พอเอาข้าวของเก็บใน hostel เสร็จ จากนั้นก็ขึ้นรถเมล์กลับเข้าเมืองเพื่อไปเที่ยวใหม่ แต่ด้วยความเอ๋อ มันมีช่องให้สองช่องบนรถเมล์ คือช่องใส่แบงค์กับช่องใส่บัตร ดันเอาไปสอดใส่ช่องใส่แบงค์ – -" เลยโดนดูดเข้าไปเลย คนขับก็ดีมาก ไม่บอกอะไรซักคำ สรุปก็คือไอ้ 12 เหรียญ visitor’s pass ที่ซื้อมา หายไปในพริบตา ต้องกลับไป Union Station ซื้อใหม่ T T
 
 
anyway, ก็มาเดินเที่ยวชิคาโก้กันครับ
 
 
อิทธิพลวัฒนธรรมไทย
 
ไม่น่าเชื่อว่าเมืองอย่างชิคาโก้ จะได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมไทยด้วย ไม่เชื่อมาดูกัน
อันนี้ร้านชาอาโก ไม่น่าเชื่อว่าอาโกปากซอยจะมาไกลถึงเพียงนี้
 
ร้านส้มตำวอลกรีน
 
มิวเซียมชื่อว่า "เช็ด" ชือไท๊ไทย
 
 
ตึกรามบ้านช่องในดาวทาวน์
 
ตึกชิคาโก้นั้นสวยมั่กๆ เป็นเมืองที่ตึกสวยและสูงมากกก ลองมาดูภาพกันครับ
 
 
 
นีคือถนน Michigan Avenue ทางเหนือของถนนเส้นนี้เป็นแหล่งชอปปิ้งที่เค้าเรียกว่า The Magnificent Mile (แค่ชื่อก็ไฮโซชนาด) น่าจะเป็นแหล่งชอปปิ้งอันดับต้นๆ ของอเมริกาเลยนะครับ ส่วนทางใต้แถวนี้ที่เห็นในภาพ จะขนาบข้างสวนสาธารณะที่ใหญ่ที่สุด Grant Park และ Millenium parkที่เป็นส่วนมุมนึงของ Grant Park บริเวณนี้สวยมากกกกกกกกกก เห็นครั้งแรกถึงกับตะลึงเล็กๆ อะครับ
 
 
อันนี้ Art Institute มีแสดงงานศิลป์ แต่ไม่ได้เข้าไปดูแฮะ
 
เผื่อสงสัยว่าทำไมไม่มีรูปเจ้าของบลอก นี่ไงครับ มีแล้ว – -"
 
 
Millenium Park
 
เรียกได้ว่าเป็นไฮไลท์ของบล๊อกนี้เลยครับ เพราะสวยมากกกอีกแระ ไม่พูดพล่าม โพสรูปก็พอ
ขอมีรูปมั่ง
 
มิลลิเนี่ยมจริงๆ เก้าอี้ยังเป็นเหล็ก ดีไซน์ซะ
 
เมืองสวยสุดยอด
  
 
ลานเสก็ตน้ำแข็ง ที่แบคกราวน์จ๊าบไปเรย
 
 
 
  
หัวใจเต้นดัง ตึกๆๆ
 
 
  
ไอ้นี่เค้าเรียกว่าสถาปัตยกรรมแห่งเงาสะท้อน The Cloud Gate ใครๆ มาที่นี่ก็ต้องมาถ่ายรูปไอ้เจ้านี่ทั้งนั้นครับ
 
  
 สะท้อนตัวเองมั่ง ออกมาหยั่งกะหนังผี
 
 ก็ขอจบภาคแรกไว้เท่านี้ครับ ไว้มาต่อภาคสองต่อ ก็พอดีจะนั่งรถเมล์กลับบ้าน แต่เจอคนบ้ามาคุย เลยหนีลงรถใต้ดินกลับ – -"
 
 
 
This entry was posted in Travel. Bookmark the permalink.

4 Responses to Pijno_en_americano : แบกเป้ตลุยเมืองวายุเหมันต์ ชิคาโก – – ตอนที่ 1

  1. Prasit says:

    สวยดีอะ ชอบ ๆ เห็นแล้วอยากไปมั่งจังเยยยย ^_^

    ว่าแต่ขนาดแกยังเอ๋อขนาดนี้ แล้วถ้าให้ตูไปสงสัยไปไม่ถึง Chicago แน่นอน – -"

    เดี๋ยวจะติดตามภาคสองต่อ โฮะ ๆ

  2. Suronapee says:

    เเรดนะ

  3. Parot says:

    Nice pic!

  4. dSung says:

    Lovely shots. Funny captions. Well written story.Thanks for sharing!
    Looking forward to the next episode.🙂

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s